Oskar Anweiler
Biografia
Oskar Anweiler urodził się w niemieckiej rodzinie osiadłej w Rawiczu. Był absolwentem gimnazjum w Lesznie oraz liceum w Hamburgu i tamtego uniwersytetu (kierunki: historii, germanistyki, filozofii, pedagogiki).
Doktorat uzyskał na Uniwersytecie w Hamburgu w 1954 roku, a habilitował się w 1963 roku. Od 1963 był profesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Lüneburgu, a od 1964 profesorem na Ruhr-Universität Bochum. Na tym uniwersytecie stworzył ośrodek porównawczych badań oświatowych (Katedra Pedagogiki Porównawczej) oraz Zakład Badań Porównawczych w Dziedzinie Kształcenia (kierował nim w latach 1972–1992).
Pełnił także dwie kadencje (1966–1967, 1975–1976) funkcję dziekana Wydziału Filozofii, Pedagogiki i Psychologii. W latach 1973–1977 był wiceprzewodniczącym Comparative Education Society in Europe. Od 1980 przewodniczył International Committee for Soviet and East European Studies. Był wykładowcą m.in. uniwersytetów w Nowej Zelandii, Kanadzie i Szanghaju, współorganizował polsko-niemieckie seminaria na temat społecznych podstaw edukacji. W 1997 r. został powołany na członka zagranicznego Polskiej Akademii Nauk.
Od 1964 do 1995 był współredaktorem serii Erziehungswissenschaftliche Veröffentlichungen des Osteuropa-Instituts an der Freien Universität Berlin, a od 1965 jest jednym z redaktorów niemieckiego czasopisma Bildung und Erziehung.
W roku 2000 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Lipsku, następnie Uniwersytetu w Wiedniu, a 27 czerwca 2007 tytuł doktora honoris causa Uniwersytetowi Warszawskiemu.
Jego zainteresowania naukowo-badawcze koncentrują się na pedagogice i rozwoju systemów oświatowych w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Środkowej i Wschodniej, a także na teorii badań porównawczych oraz metodologii komparatystyki pedagogicznej.
W dorobku ma ponad 200 publikacji i wypromował 17 doktorów.