Otto Gehlig
Biografia
Otto Gehlig urodził się 21 grudnia 1849 roku w Rawiczu. Był niemieckim architektem bez formalnego wykształcenia, który działał przede wszystkim na terenie Łodzi. W 1877 roku przybył do Łodzi ściągnięty przez fabrykanta Juliusza Heinzla; z jego córką Pauliną wziął ślub w 1882 roku.
Początkowo pracował jako majster ciesielski i murarski. Budował własny dom wraz z tartakiem i stolarnią przy ul. Przejazd 15/17 (ob. J. Tuwima). Nie posiadał formalnego wykształcenia i nie był obywatelem rosyjskim. Prezentował realizacje na Wystawie Przemysłowej w łódzkim Helenowie w 1895 roku. Z czasem jego firma stała się jedną z głównych na łódzkim rynku przed I wojną światową; powiązania rodzinne z Heinzlem ułatwiały realizację jego zamysłów.
Na początku lat dziewięćdziesiątych zatrudnił architekta Piotra Brukalskiego, który posiadał uprawnienia i mógł podpisywać projekty opracowane w jego przedsiębiorstwie. W 1898 odnieśli sukces, zdobywając I nagrodę w konkursie na gmach Towarzystwa Ubezpieczeniowego „Rossija” w Warszawie, zrealizowany w latach 1898–1900 przez Władysława Marconiego.
W 1904 zabudowania przedsiębiorstwa Gehliga zostały zniszczone przez wielki pożar; podczas gaszenia zginęło ośmiu strażaków. Około 1910 firma zaprzestała działalności.
Wybrane realizacje:
- 1879–1880: dom dla robotników zakładów Heinzla przy ul. Przejazd (ob. J. Tuwima 23/25)
- ok. 1880: pałac Juliusza Heinzla przy ul. Piotrkowskiej 104
- 1882: budynek teatru „Thalia” (po pożarze w 1921 r. przekształcony w kino – obecnie kino „Bałtyk”)
- 1883: dom własny przy ul. Przejazd (ob. J. Tuwima 17)
- 1885–1890: pałac Juliusza Heinzla na Julianowie (nie istnieje – zniszczony podczas II wojny światowej)
- 1886: Sala Koncertowa Ignacego Vogla, tzw. Konzerthaus (późniejsza filharmonia, zburzona w 1999)
- 1891: willa Juliusza Kunitzera przy ul. Spacerowej 8 (ob. al. T. Kościuszki), róg św. Benedykta (rozebrany w 1910 r.)
- 1894–1896: przytułek dla starców i kalek Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności przy ul. Dzielnej (obecnie ul. Narutowicza; siedziba Collegium Anatomicum Uniwersytetu Medycznego)
- 1899–1904: grobowiec-mauzoleum Heinzlów na Starym Cmentarzu Rzymsko-Katolickim na ul. Ogrodowej (według projektu Franza Schwechtena)
Sam mieszkał w niedużym, parterowym domu o formie nawiązującej do manieryzmu, przy obecnej ul. J. Tuwima. Począwszy od początku lat 90. XX w. dom popadał w ruinę, został objęty ochroną konserwatorską i w 2014 r. przejęty przez miasto z przeznaczeniem do rewitalizacji.